Дастан Матниязов
Нет ограничений
открытое
Сообщество не верифицировано администрацией ВКонтакте
У сообщества нет огня Прометея
98544854
dastan___matniazov
Дастан Матниязов
"Сағындым" Аз болдыма менің азап шеккенім, Мұңға айналды сол кездегі көктемім, Ең соңғы рет кездесуге барғанда, Жанға батты қолымды алмай кеткенің. Ботам ау жасырайын мен несіне, Сені алып мен отырмын тағы есіме, Махаббатты адамдар мақтаушы еді, Ал менше,жолықтымба бәлесіне. Сен маған мәңгілікпін деген едің, Жүрегімді жылаттың неге менің, Біз бақытты болармыз деп жүргенде, Мұңға апардың сен мені шегеледің. Сұлуымсың бір мін жоқ келбетіңде, Суретіңе қараймын күнде түнде, Мен саған өлең жаздым шумақ етіп, Жаным ау бір көз салып көрмедіңбе. Бәріде мүмкін болса Дастаныңа, Атыңды жазар едім аспаныңа, Сен сенбейсің әйтеуір не десемде, Аллах куә сені ойлап жатқаныма. Сағындым еркелеген сәттеріңді, Сағындым үлбіреген тәтті ерінді, Мен сені оралар деп күтіп жүріп, Естідім басқа адамға кеткеніңді. Музамсың сен арқылы шығып тұр ән, Сыртыңнан анда санда көріп тұрам, Екеумізге ортақ бір таныстарды, Сені еске алып,соларды жолықтырам. Өлеңнің қосылғанда зарына мұң, Сені іздеп алаңдаймын сағынамын, Қол берісіп екеуміз танысқанмен, Ішкі ойыңды мен сенің танымадым. Өкпеледім қалайша жасыра алам, Мұңға толы ән тыңдап жатып алам, Өкпем үшін сенде өкпелеп қалып жүрме, Өкпелегіш келеді ғашық адам. Мен өзіңді мәңгілік күтсем дегем, Бірақ күтіп тұрмайды өмір деген, Бәрін тастап сен кетсең кеше менен, Менде сені ұмытып кете берем. Кешір менде ұмытып кете берем.... Авторы: Дастан Матниязов
публичная страница
16+
Книга
ограниченная
не указан
